
3D – Grafika 3D (grafika trójwymiarowa) – nazwa jednej z dziedzin grafiki komputerowej, zajmującej się głównie wizualizacją obiektów trójwymiarowych. Nazwa pochodzi od angielskiego sformułowania Three-Dimensional Graphics.
Case study (analiza przypadku, studium przypadku) – analiza pojedynczego przypadku, tj. szczegółowy opis, zazwyczaj rzeczywistego, przypadku, pozwalający wyciągnąć wnioski co do przyczyn i rezultatów jego przebiegu oraz szerzej danego modelu biznesowego, cech rynku, uwarunkowań technicznych, kulturowych, społecznych itp. Celem studium przypadku jest pokazanie koncepcji wartych skopiowania, jak i potencjalnych błędów, których należy unikać. Wykorzystywane jest w kształceniu jak i w praktyce biznesowej (m.in. analizy przygotowywane przez zleceniobiorców, np. firmy konsultingowe, dla klienta).
CNC – termin ten zwykle używany jest w odniesieniu do obróbki materiałów za pomocą komputerowo sterowanych urządzeń (takich jak frezarki czy tokarki) zdolnych czytać standardowy kod sterujący G-code. Obróbka CNC pozwala na szybkie, precyzyjne i wysoce powtarzalne wykonanie często bardzo złożonych kształtów. Typowy proces skomputeryzowanego wytwarzania przedmiotu składa się z faz projektowania wspomaganego komputerowo (CAD), przetwarzania projektu na plan sterowania maszyn (CAM) i CNC (właściwe wykonanie).
Direct Digital Manufacturing (DDM) – bezpośrednie wytwarzanie na podstawie danych cyfrowych (Direct Digital Manufacturing) stosunkowo małych serii produkcyjnych, metoda produkcji najczęściej stosowana w przemyśle lotniczym oraz w produkcji implantów i w stomatologii. Ze względu na duże wydajności współczesnych urządzeń przyrostowych , metoda ta znajduje coraz większe zastosowanie w przemyśle produkcyjnym.
DMLS (Direct Metal Laser Sintering)- bezpośrednie spiekanie laserem proszków metali. Proces został opracowany przez firmę EOS. Jest to najmłodsza technologia rapid prototyping i polega na spajaniu ze sobą kolejnych warstw budowanego modelu CAD w osi Z za pośrednictwem 200 W lasera. W tej technologi zastosowano proszki metali (stal narzędziowa, stal nierdzewna, tytan, brąz, aluminium).
Drukowanie 3D – szybkie prototypowanie (ang. Rapid Prototyping), jest to wykonanie fizycznych obiektów na bazie modeli 3D, wykonanych w dowolnym systemie do projektowania przestrzennego lub płaskiego.
e-Manufacturing (e-Produkcja) – to model produkcji przyporządkowany zmiennym potrzebom rynku, przy wykorzystaniu aplikacji komputerowych. Najczęściej w oparciu o wysokowydajne technologie przyrostowe.
FDM (ang. Fused Deposition Modeling) – modelowanie ciekłym termoplastem. Jedna z technologii przyrostowych, addytywnych, wykorzystywana w dziedzinie szybkiego wytwarzania prototypów (ang. Rapid Prototyping). Proces technologiczny polega na wytwarzaniu modeli z tworzyw sztucznych (najczęściej termoplastów na bazie ABS’u lub poliwęglanu PC) poprzez osadzanie topionego materiału przy pomocy cienkiej dyszy modelującej.
POLYJET – jedna z technologii przyrostowych, addytywnych, wykorzystywana w dziedzinie szybkiego wytwarzania prototypów (ang. Rapid Prototyping). Proces technologiczny polega na nanoszeniu kolejnych warstw fotopolimeru (najczęściej na bazie żywic akrylowych) za pomocą wielu dysz a następnie na jego utwardzeniu za pomocą światła UV.
Prototyp – pierwowzór elementu , mechanizmu lub całego urządzenia przeznaczone do zdefiniowania wyglądu, zwiększenia merytorycznej atrakcyjności prezentowanych przyszłych wyrobów , poprawności konstrukcyjnej oraz funkcjonalności końcowego wyrobu.
Projektowanie przestrzenne 3D – projektowanie wspomagające proces powstawania wyrobu gotowego, począwszy od koncepcji, poprzez fazy projektowania, wytwarzania elementów i montażu. Efektem projektowania przestrzennego 3D jest plastyczny trójwymiarowy model, animacja zespołu czy urządzenia, która jest czytelną i zrozumiałą dla odbiorcy wizualizacją projektu, gdyż każdy z elementów projektu powstaje jako model przestrzenny. Najważniejszymi atutami projektowania 3D są: weryfikacja trafności rozwiązań i koncepcji w drodze symulacji komputerowej, możliwość sprawdzenia większej liczby wariantów oraz wyeliminowanie potencjalnych błędów na wczesnym etapie projektowania.
Rapid Prototyping (Szybkie Wykonywanie Prototypów, RP) – określenie zbioru metod służących do szybkiej, precyzyjnej i powtarzalnej produkcji elementów w technologii addytywnej (np. z wykorzystaniem stereolitografii lub drukowania przestrzennego), zwykle przy sterowaniu komputerowym.
Reverse Engineering (technika odwracania, inżynieria odwrotna, inżynieria wsteczna) – to proces badania produktu w celu ustalenia jak on dokładnie działa, a także w jaki sposób i jakim kosztem został wykonany. Zazwyczaj prowadzony w celu zdobycia informacji niezbędnych do skonstruowania odpowiednika. Innym zastosowaniem jest porównanie lub zapewnienie współdziałania z własnymi produktami.
SLS (ang. Selective Laser Sintering) – selektywne spiekanie laserem. Jedna z technologii przyrostowych, addytywnych, wykorzystywana w dziedzinie szybkiego wytwarzania prototypów (ang. Rapid Prototyping). Proces technologiczny polega na spajaniu wiązką lasera proszków tworzyw sztucznych (najczęściej za bazie Poliamidów PA) lub metali.
Vacuum Casting (VC) – technologia próżniowego odlewania z wykorzystaniem form silikonowych lub kompozytowych pozwalających na wykonanie małych i średnich serii prototypów z żywic epoksydowych i poliuretanowych. Jako wzorzec możliwe jest wykorzystywanie prototypów wykonanych w technologiach Rapid Prototyping.
